Szanowny Kliencie

Strona korzysta z plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej informacji na temat plików cookies znajdziesz w naszej Polityce prywatności.

Polityka prywatności Akceptuję

Zwolnienie dyscyplinarne - kiedy będzie możliwe?

Zwolnienie dyscyplinarne - kiedy będzie możliwe?

Kodeks pracy jest ustawą, która ma na celu ochronę pracowników. Oczywiście, to nie oznacza, że przepisy powinny stać po stronie zatrudnionych, którzy w poważny sposób naruszają swoje obowiązki. Ze względu na konieczność ochrony pracodawców, ustawodawca wprowadził do kodeksu pracy możliwość zwolnienia dyscyplinarnego pracownika. Ze względu na dość ogólny charakter sformułowań, które zawiera kodeks pracy, wiele osób może zapytać, kiedy możliwe jest zwolnienie dyscyplinarne. Postanowiliśmy odpowiedzieć na tak zadane pytanie. 

Naruszenie obowiązków to nie jedyna przyczyna „dyscyplinarki”

 

Podobnie jak w wielu innych przypadkach (nie dotyczących wyłącznie prawa pracy), orzecznictwo sądów uzupełnia ogólne sformułowania ustawowe. Sądy już wielokrotnie prezentowały swoje stanowisko dotyczące tego, kiedy uzasadnione jest zwolnienie dyscyplinarne. Przed odwołaniem się do wyroków sądowych, warto najpierw zajrzeć do kodeksu pracy. Artykuł 52 ustawy kodeks pracy wskazuje, że rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia (z przyczyn dyscyplinarnych) jest możliwe jeśli:

  • doszło do ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych przez zwolnioną osobę
  • pracownik doprowadził do zawinionej utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku (np. stracił prawo jazdy w związku z jazdą w stanie nietrzeźwości)
  • popełnione przez pracownika przestępstwo wyklucza dalsze zatrudnianie go na zajmowanym wcześniej stanowisku (zwolnienie dyscyplinarne uzasadnia tylko przestępstwo, które jest oczywiste lub stwierdzone prawomocnym wyrokiem)

Co ważne, zwolnienie dyscyplinarne bez okresu wypowiedzenia (z winy pracownika) powinno nastąpić w ciągu miesiąca od uzyskania przez pracodawcę informacji o przewinieniu zatrudnionego. Decyzja musi zostać podjęta po zasięgnięciu opinii zakładowej organizacji związkowej (o ile oczywiście takowa istnieje w zakładzie). 

Sąd Najwyższy wyjaśnił co uzasadnia zwolnienie dyscyplinarne

 

W ramach uzupełnienia do ogólnych informacji z kodeksu pracy, warto powołać się na Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lipca 1999 r. o sygnaturze akt I PKN 169/99. Wskazuje on, że ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych ma miejsce wtedy, gdy pracownikowi można zarzucić winę umyślną lub rażące niedbalstwo. Pracodawca nie może zwolnić pracownika dyscyplinarnie, gdy istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do jego winy (zobacz Wyrok Sądu Najwyższego z 13 marca 2018 r. - sygn. akt I PK 16/17). Ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych można stwierdzić, jeśli miały miejsce trzy ważne przesłanki: bezprawność zachowania zatrudnionego, zagrożenie lub naruszenie interesów pracodawcy oraz wina umyślna albo rażące niedbalstwo pracownika (patrz Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 marca 2016 r. - sygn. akt I PK 94/15).

W praktyce zwolnienie dyscyplinarne najczęściej jest stosowane jako sankcja, gdy doszło do zlekceważenia poleceń pracodawcy, opuszczenia stanowiska przed końcem pracy, niezastosowania się do przepisów BHP, uszkodzenia mienia pracodawcy, mobbingu, molestowania lub złamania zakazu konkurencji albo tajemnicy zawodowej. Notoryczne spóźnianie się do pracy lub przebywanie na terenie zakładu pod wpływem alkoholu albo narkotyków też uzasadnia zwolnienie dyscyplinarne. Dyscyplinarnej formy zwolnienia nie należy mylić ze zwolnieniem bez wypowiedzenia spowodowanym przez zbyt długą nieobecność pracownika lub jego niezdolność do pracy (zobacz art. 53 kodeksu pracy).

Konsekwencją będzie nie tylko brak zasiłku dla bezrobotnych

 

Zwolnienie dyscyplinarne jest dotkliwe nie tylko dlatego, że skutkuje ono natychmiastową utratą źródła dochodu. Opisywana forma zwolnienia, która bywa nazywana potocznie „dyscyplinarką” lub „wilczym biletem”, ma też inne przykre konsekwencje. Pierwszą z nich jest utrudnione znalezienie kolejnej posady ze względu na informację o przyczynie zwolnienia w świadectwie pracy. Taka wzmianka nie może zostać usunięta ze względu na upływ czasu. Ponadto zwolnienie dyscyplinarne będzie skutkowało utratą dni wolnych na poszukiwanie pracy i ewentualnej odprawy pracowniczej, a także nieposiadaniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych za pierwsze 180 dni od daty zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy. W razie spowodowania szkód finansowych, pracodawca zapewne będzie domagał się odszkodowania, co jest kolejną sankcją. 

Zwolnienie dyscyplinarne: można się odwołać do sądu pracy

 

Nie ulega wątpliwości, że zwolnienie dyscyplinarne czasem bywa nadużywane przez pracodawców. Może być ono niesprawiedliwą karą na przykład za działalność związkową lub wskazywanie nieprawidłowości dotyczących BHP albo prawa pracy. Warto zatem podkreślić, że niesłuszne zwolnienie dyscyplinarne jest podstawą do obrony swoich praw w sądzie pracy. Niesłusznie zwolniony ma prawo domagać się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach lub odszkodowania o równowartości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Odwołanie do sądu pracy powinno zostać złożone w ciągu 21 dni licząc od daty doręczenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Przed złożeniem odwołania, na pewno warto skonsultować się ze specjalistą prawnym.

Zobacz również

Bankructwo firmy – czy restrukturyzacja może być alternatywą?
Bankructwo firmy – czy restrukturyzacja może być alternatywą?
Od pewnego czasu Twoja firma jest w coraz gorszej kondycji finansowej? W związku z tym, że w firmowej kasie zaczyna brakować pieniędzy na bieżące zobowiązania, zaczynasz rozważać ogłoszenie bankructwa firmy? Sprawdź, czy restrukturyzacja przedsiębiorstwa może być alternatywą dla upadłości!
Zwrot prowizji w banku Santander – jak oszczędzić na wcześniej spłaconym kredycie?
Zwrot prowizji w banku Santander – jak oszczędzić na wcześniej spłaconym kredycie?
Gdy spłacisz kredyt przed określonym w umowie terminem – możesz skorzystać z pewnych przywilejów. Dla takich kredytobiorców została przygotowana opcja zwrotu części prowizji przez bank.
Kredyt indeksowany a denominowany – czym się różnią?
Kredyt indeksowany a denominowany – czym się różnią?
Choć w większości przypadków kredyty walutowe są siebie bardzo podobne, istnieją między nimi istotne różnice. Dotyczy to także kredytu indeksowanego i denominowanego – sprawdź, czym różnią się te dwa rodzaje kredytów walutowych!